Nov 092015
 

151109Ooit werkte ik ergens waar het gebruikelijk was om aan het eind van het jaar gratificaties uit te delen. Het idee was dat je zo’n gratificatie kreeg als je extra taken op je had genomen, een ingewikkeld project met goed resultaat had afgerond of omdat je onder lastige omstandigheden uitstekend had gepresteerd.
In de praktijk leek het meer een tombola, die voor de nodige scheve gezichten zorgde. Waarom krijg ik nog niet eens een bedankje voor het feit dat ik me uit de naad heb gewerkt en krijgt hij een gratificatie zonder dat hij daar iets noemenswaardig voor heeft gedaan?

Ik had ook ooit eens een leidinggevende die me toevertrouwde dat een groep medewerkers in het team een bonus had gekregen, in de hoop dat ze daardoor zouden meebewegen in een richting die hen niet aanstond. Het maakte me niet uit dat die mensen beloond werden voor iets dat ze níet deden, maar ik baalde wel dat ik nooit een reactie kreeg op de dingen die ik wél deed.

Complimenten.
Ik heb lang gedacht dat het leuk is als je ze krijgt en weliswaar miste ik ze als ze uitbleven, maar het leek me dat ze niet echt noodzakelijk waren om lekker, en met vertrouwen in jezelf, te functioneren.

Totdat ik op mijn huidige werkplek terecht kwam, waar het geven en krijgen van complimenten geen schaars goed is. En trouwens niet alleen complimenten: ook als iets beter kan of anders moet, krijg je dat te horen. Wow, wat is het fijn om te merken dat wat je doet gezien wordt! En wat is het prettig dat anderen iets vinden van wat je doet!

De afgelopen weken was het huiswerk voor de wandelcoachopleiding om te oefenen met het uitdelen van complimenten. Aan anderen én aan mezelf. Vandaag krijg ik weer nieuwe opdrachten, maar de complimenten hou ik erin.


Speciaal voor jou gegoogeld: meer info over het geven en krijgen van complimenten.

Nov 042015
 

151104

Als een spons zuig ik de informatie uit mijn boeken van de wandelcoachopleiding op. Het lijkt of er speciaal voor dit doel een laatje in mijn hoofd leeg gebleven is, dat al die tijd wijd open stond voor deze kennis. Bijna lijkt het ook wel geen nieuwe kennis. Eerder is het alsof ik eindelijk een taal vind voor van alles wat ik al heel lang wist zonder het te weten.

Niet dat ik daardoor de reflectieverslagen die ik voor mijn opleiding moet schrijven, zomaar uit mijn mouw schud. Of zonder voorbereiding op pad kan gaan met mijn proefklanten. Dat ik geen aantekeningen hoef te maken tijdens de opleidingsdagen. Maar tamelijk vanzelf gaat het allemaal wel. En nog beter: het geeft me energie!

Hoe anders is dat als ik voor mijn werk de trainingen voorbereid. Iedere keer opnieuw moet ik me verdiepen in de ins en outs van het programma waarmee we onze cursisten leren werken.
Wat was ook alweer de logische volgorde om de uitleg te geven? Wat zat nou ook alweer achter welke knop? Het lijkt of ik zelf voor elke training opnieuw alle termen en de systematiek moet leren, alsof ik zelf het programma weer voor het eerst zie.

In plaats van dat die kennis keurig op z’n plek valt, moet ik het bijna met geweld in mijn hoofd proppen. En ben ik het weer kwijt zodra we een training hebben afgerond. Alsof er geen haakjes zijn waaraan die kennis kan blijven hangen. Helemaal leeg voel ik me dan ook elke keer.

Zie hier het verschil tussen iets doen waarin je goed bent, waar jouw talent ligt, en iets doen wat je heus prima kunt, maar wat niet helemaal bij je past.

Okt 292015
 

151029

“Weet je wat me nou zo fijn lijkt als ik van mijn eigen bedrijf kan leven?” zeg ik tegen K.
Nu ik Poco Loco ga uitbreiden met wandelcoachtrajecten en mijn boek Werken als een gek misschien wel voor een boost gaat zorgen, is het helemaal niet meer zo raar om hierover te fantaseren.
“Nou?” vraagt K.
“Dat ik nooit meer met het dilemma zit of ik wel of niet meega met het dagje uit van het werk!”

Bijna had ik me deze keer nog aangemeld als mede-organisator van het team-uitje. Het is dat ik bedacht dat het voor mij nog nooit goed heeft uitgepakt om met veel verschillende dingen tegelijk bezig te zijn. Mijn werk, mijn opleiding en mijn boek: dat is voor nu meer dan genoeg. Niks extra’s erbij. Niet buiten het werk, en ook niet op het werk.

Alleen had ik als mede-organisator misschien wel de datum van het dagje uit kunnen beïnvloeden.  Dan hadden we het waarschijnlijk niet vandaag gepland. Want als mede-organisator moet je wel mee kunnen gaan. En ik kan niet mee. K. is namelijk enkele dagen niet thuis. En dus zorg ik in mijn eentje voor Hond, die niet van ’s ochtends vroeg tot ver in de avond alleen thuis kan zijn. Eigenlijk was het deze keer dus geen dilemma.

Maar omdat ik nou juist met dit team, zonder daarover te hoeven twijfelen, wel mee op stap had willen gaan, zat ik er toch mee. Alle alternatieve mogelijkheden ging ik af. Een oplossing vond ik niet.

Ik troost mezelf met de gedachte dat meegaan met team-uitjes voor mij in het algemeen een minder goed idee is. Ik zou me in zo’n grote groep maar ongelukkig voelen. Ik zou de volgende dag uitgeput zijn. Ik zou het hele weekend nodig hebben om ervan bij te komen. Onder andere.

Maar toch. Geen dilemma. Wel een typisch geval van jammer.

(Terwijl ik dit schreef, kreeg ik een mailtje van de manager van mijn vaste functie. Of ik alvast een datum in mijn agenda wil reserveren. Voor een team-uitje…)

Okt 262015
 

151026

“Noem je naam en je functie, en vertel waar je blij van wordt”, vroeg de voorzitter van het overleg ons. Een leuke manier om het altijd zo saaie voorstelrondje anders te doen en om een bijeenkomst te beginnen: meteen is de sfeer losjes en ontspannen.

Terwijl ik mijn beurt afwacht, vraag ik me af wat ik in dit gezelschap wil delen. Schrijven, bloggen, mijn boek? Mijn wandelcoachopleiding? Knuffelen met mijn hond? Hardlopen? Ik word van zoveel dingen blij, tegenwoordig 😉 .
”Buiten zijn en wandelen”, zeg ik als het eenmaal zover is. Ik ben bepaald niet de enige die een buitenactiviteit noemt. Van de 10 aanwezigen blijken er 7 blij te worden van buiten zijn en het ondernemen van één of andere activiteit in de natuur.

Helemaal in lijn met wat uit wetenschappelijke onderzoeken blijkt. Groen (zoals de natuur steeds vaker heet, want je hoeft niet eens de natuur in: een boom in de straat helpt al) zet aan tot bewegen, het is goed voor de sociale samenhang en het leidt tot minder stress. Groen versterkt de eigen kracht: je leert grenzen te verkennen en angst te overwinnen, het geeft ruimte in je hoofd en het leidt tot een gevoel van verbondenheid en zingeving.

Agnes van den Berg, omgevingspsycholoog en hoogleraar natuurbeleving heeft onderzoek gedaan naar de effecten van wandelcoaching. Heeft het nou meerwaarde, om je wandelend in het groen te laten coachen als je bijvoorbeeld last hebt van werkgerelateerde stress?

Nou, reken maar van yes, zo bleek in vergelijking met de controlegroep. Een greep uit de positieve veranderingen:

  • meer mildheid en acceptatie
  • meer plannen voor de toekomst
  • meer zin om te ondernemen
  • meer zelfvertrouwen
  • meer tevredenheid met het leven.

En ook, onder andere:

  • al wandelend praat het makkelijker
  • het geeft rust en ontspanning
  • het geeft een andere blik op de werkelijkheid.

Dus hup, de wandelschoenen aan en gaan!


Interesse in een wandelcoachtraject? Neem contact met me op voor meer informatie!

Okt 232015
 

151023

“Ja, het is inderdaad wel hollen of stilstaan”, beaamde mijn manager toen ik in mijn functioneringsgesprek de sterk wisselende werkdruk aankaartte.

Komend vanuit een baan waarin de werkdruk voortdurend bijzonder hoog was, kostte het me deze zomer veel moeite om te wennen aan werk waarin je soms kunt ontspannen. En waarin soms tegen wil en dank alle druk wegvalt, als de trainingen die we hebben voorbereid worden uitgesteld en mijn agenda in één klap helemaal leeg is. Als je weinig te doen hebt zijn de dagen op het werk lang, hoe leuk en leerzaam het verder ook is.

Deze zomer had ik daar veel last van, maar gelukkig begin ik mijn draai nu toch te vinden.

Propte ik eerst heel veel klusjes in te korte tijd, zoals ik dat gewend was in mijn vorige baan, nu neem ik de ruimte die er is om dingen zorgvuldig te doen. Had ik voorheen nooit tijd voor een babbeltje met collega’s, nu mis ik het als het daar niet van komt. Was ik al bezig met een volgende opdracht nog voor de vorige goed en wel was afgerond en hield ik me bovendien al bezig met wat na die volgende opdracht zou komen, in deze functie kunnen we terugkijken op hoe we het hebben gedaan en hechten we waarde aan lessons learned.

Ik was bang te struikelen over een te laag liggende lat, maar inmiddels ontdek ik hoe ik mijn lat op precies de juiste hoogte kan afstellen.


Biedt jouw werkgever de mogelijkheid om tijdelijk op een andere afdeling, in een andere functie of misschien wel bij een heel andere organisatie mee te draaien? Grijp die kans aan als je je vaardigheden wil verbreden, je kwaliteiten beter wil leren kennen en/of andere talenten wil aanspreken. Leerzaam en leuk!